Wczesne opowiadania Amosa Oza
Świat "Wzgórza Złej Rady", wczesnych opowiadań Amosa Oza, złożony jest z odprysków i paradoksów – a Jerozolima lat 40. ma tu wymiar uniwersalny.
- Autorka "Dzieci z Bullerbyn" od A do Z
- Pastisz kryminału Marcina Świetlickiego
- Al Pacino ekranizuje Philipa Rotha
- Oto enfant terrible japońskiej literatury
- Amos Oz: Pozwalam żyć głosom w mojej głowie
- Matura bez bólu >>
Pogoda
POLSKA
Środa 2012-05-23

temp. min 8°C max. 31°C
opady:
niewielkie opady
Twoje miasto:
Program TV
Sprawdź program swojej ulubionej stacji:
"Wzgórze Złej Rady"
(oryg. "Har ha-'Eca ha-Ra'a")
Amos Oz
przeł. Agnieszka Jawor-Polak
Wyd. Cyklady 2009
Ocena: 4/6
Amos Oz twierdzi, że najbardziej fascynującą instytucją świata jest rodzina. Szczególnie zaś – nieszczęśliwa rodzina. Bo to właśnie ona stanowi splot tego, co tragiczne i
komiczne zarazem, paradoksalne. Oz zna rzecz jak nikt inny – kochające się, szczęśliwe małżeństwo jego rodziców zakończyło się nagłą, samobójczą śmiercią matki. Dla
12-letniego Amosa był to rodzaj traumy, który zaważył na całym jego życiu, także twórczym. Rodzina stała się dla niego tajemnicą i nieustającą inspiracją. Inny wielki temat pisarza to
dzieje Izraela i powiązana z nimi historia kształtowania się żydowskiej tożsamości, wyzwalającej się od doświadczenia diaspory na rzecz uczestnictwa w eksperymencie państwotwórczym.
Oba te tematy obecne są już we właśnie wydanym, wczesnym zbiorze opowiadań pisarza „Wzgórze Złej Rady”. Jesteśmy w Jerozolimie lat 40. Kończy się okupacja brytyjska. Po ulicach przechadzają się żołnierze z karabinami. Do miasta ściągają imigranci z całego świata. Miasto wygląda jak wielka poczekalnia – na ulicach stoją szopy, sklecone pospiesznie z desek, w których przybysze wieźli swój dobytek, po podwórkach w mroku ciągną się poszczekiwania bezpańskich psów, na wzgórzach wyją szakale.






















































Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!