Za początek działalności Teatru Polskiego we Wrocławiu przyjmuje się datę 6 stycznia 1946 r. Wówczas to odbyła się na deskach wrocławskiej Opery premiera "Ślubów Panieński" Aleksandra Fredry w reż. pierwszego dyrektora teatru Teofila Trzcińskiego.

Budynek siedziby wrocławskiego Teatru Polskiego powstał w 1906 r. przy ul. Theaterstrasse, dziś ul. Zapolskiej. W pierwszych latach istnienia mieścił się tam teatr muzyczny. Pod koniec wojny widownia i foyer teatru zostały całkowicie zniszczone, ocalała jedynie scena. Odbudowany w 1950 r. gmach służył aktorom do 1994 r., kiedy to pożar strawił cześć budynku.

"Zarówno widownia, jak i foyer teatru zostały zniszczone w 1945 r. i 1994 r. lecz scena stoi od momentu jej budowy na początku XX w. To znak dla kultury polskiej i tradycji niemieckie, którą teatr w pewnym sensie kontynuuje" - mówi dyrektor wrocławskiego Teatru Polskiego Krzysztof Mieszkowski.

Nazwa Teatr Polski we Wrocławiu używana jest od 1965 r (wcześniej placówka funkcjonowała m.in. pod szyldem Teatrów Dolnośląskich i Państwowych Teatrów Dolnośląskich) i obejmowała dwie sceny - Dużą przy ul. Zapolskiej oraz Kameralną przy ul. Świdnickiej. Po pożarze w 1994 r. na czas odbudowy za scenę posłużyły pomieszczenia po byłym sklepie meblowym na nieczynnym Dworcu Świebodzkim. Pomieszczenia te stały się trzecią sceną teatru po premierze "Kasi z Heilbronnu" Heinricha von Kleista w reż. Jerzego Jarockiego, która odbyła się 30 listopada 1994 r.