Doświadczeni, pamiętający jeszcze dwuwymiarowe „Mario” weterani mogą zmierzyć się w wyzwaniach. Pamiętajmy jednak, że rozbijanie przez dwóch dorosłych mężczyzn pośladkami skrzynki, uciekanie przed śledzącymi wzrokiem bombami, trzęsienie nerwowo wiilotem, by podnieść zamrożony przed chwilą, plujący ogniem kwiat, i wchodzenie do komina to okoliczności, w których nie wszyscy chcą dać się przyłapać osłupiałej żonie.

Samemu czy z kimś – jeśli lubimy taki gatunek, gra się świetnie. Innowacji tu niewiele, ale wrażenia są tak intensywne, że przez ponad osiemdziesiąt poziomów nie ma sekundy nudy.