muzyka

Najbardziej lubię słuchać wrażliwych, zdołowanych dziewczyn z zimnych krajów typu Szwecja, Norwegia, Finlandia, niektóre wyją jak psy po śmierci właściciela. Wymienię Hanne Hukkelberg, Anne Ternheim, Stinę Nordenstam, wszystkie mają cienkie głosy, cienkie włosy i niewesołe spojrzenia. Bardzo lubię Blonde Redhead, ich piosenki opiewają różne stadia smutku, lęku, nadwrażliwości i zagłady. Trochę mniej Lykke Li i Emilianę Torrini, bo czasami są dla mnie za wesołe. Mam ograniczoną tolerancję na optymizm w piosenkach, zdecydowanie wolę, kiedy osobie śpiewającej jest przykro, nie poważa świata, wieszczy jego rychły koniec. Czasem znajomi próbują mi wcisnąć coś dla odmiany, przy czym ostrzegają "dla ciebie to pewnie za wesołe". W sytuacjach towarzyskich mam upodobanie do muzyki żenującej, polskiej i zagranicznej, a co gorsza nie stronię od karaoke.

kuchnia

Zajadam się ostatnio zielskiem zwanym rukolą, może to żadna nowość, ale dla mnie odkrycie. Tuńczyki, łososie, sole zapiekane ze szpinakiem czy pieczarkami - oto sekret mej prostej, uczciwej kuchni, w której nie stosuję dużych zwierząt. Lubię celebrować śniadania, kiedy cały stół zawalony jest dobytkiem z lodówki. I pod byle pretekstem dodaję do jedzenia imbir. Zakupy robię najczęściej w pobliskiej Biedronce, mało gdzie toczy się tak ożywione życie towarzyskie jak tam. Podrywy przy kasie, zwierzenia przy ziemniakach, refleksje nad mrożonym mięsem, kłótnie małżeńskie przy nabiale - wszystko może się zdarzyć i się wydarza. Jeśli to mój chłopak robi zakupy, zawsze oczekuję szczegółowego sprawozdania, "a cóż to takiego działo się w naszej miłej Biedronce?".