Klawisze koncertowego fortepianu, mimo że nikt przy nim nie siedzi, uderzają tak, jakby grał na nim na przykład sam Rachmaninow. Publiczność poczuje się więc tak, jakby cofnęła się w czasie o kilkadziesiąt lat i słuchała wielkich pianistów w najlepszych salach koncertowych.
Nagrania dokładnie oczyszczono. Bo utwory były nagrane na starych gramofonowych płytach. Gdy teraz się ich słucha, to muzyka pełna jest trzasków. Dlatego wszystkie płyty trafiły do najlepszych studiów nagraniowych, gdzie inżynierowie dźwięku spędzili kilka miesięcy, żeby nadać im idealne brzmienie.
Dziennikarz. Zaczynał w „Super Expressie”, w Dziennik.pl od samego początku istnienia portalu, czyli kwietnia 2006. Obecnie jest wydawcą i redaktorem Newsroomu, zajmuje się także działem Technologie. W czasie wolnym gra w gry komputerowe oraz maluje figurki do Warhammera. Uwielbia koty.