Gala wręczania Cezarów w paryskim Théâtre du Châtelet zakończyła się o północy 27 lutego.
Nagrodzone siedmiokrotnie dzieło Provosta, ", to biografia upośledzonej malarki, Séraphine de Senlis. Żyjąca na przełomie XIX i XX wieku artystka tworzyła obrazy zaliczane dziś do nurtu prymitywizmu. Nominowany dziewięciokrotnie otrzymał nagrody w kategoriach: film roku, aktorka pierwszoplanowa, scenariusz oryginalny, kostiumy, dekoracje, muzyka, zdjęcia.
Cztery Cezary dostał obraz ("Pierwszy dzień końca twojego życia"). Doceniony za montaż oraz kreacje występujących w nim młodych aktorów, a także uznany najlepszym debiutem reżyserskim.
Dziesięć nominacji na nagrody w zaledwie trzech kategoriach (reżyser, aktor pierwszoplanowy, dźwięk) zamienił dyptyk Jean-François Richeta, . Inny pewniak, nominowany dziewięć razy, , otrzymał tylko jedno wyróżnienie (dla aktora drugoplanowego). Podobnie zdobywca canneńskiej Złotej Palmy, film ("Klasa") Laurenta Canteta: według jury miał najlepszy scenariusz adaptowany.
Najlepszym filmem zagranicznym uznano izraelską animację . W walce o ten tytuł obraz Ariego Folmana ubiegł belgijskie „Eldorado”, włoską „Gomorrę”, „Milczenie Lorny” braci Dardenne (prod. Francja/Belgia/Włochy/Niemcy) oraz amerykańskie „Wszystko za życie” Seana Penna, „Aż poleje się krew” i „Two Lovers” (z Gwyneth Paltrow i Joaquinem Phoenixem).
Podczas gali wręczono także . Otrzymał go .
p
- Najlepszy film – (reż. Martin Provost, prod. Gilles Sacuto, Miléna Poylo)
- Najlepszy reżyser – („Mesrine: Wróg publiczny numer jeden”)
- Najlepszy aktor pierwszoplanowy – („Mesrine: Wróg publiczny numer jeden”)
- Najlepszy aktor drugoplanowy – („Un conte de Noel”)
- Najlepsza aktorka pierwszoplanowa – („Séraphine”)
- Najlepsza aktorka drugoplanowa – („Il y a longtemps que je t’aime”)
- Aktorka - nadzieja jutra – (”Le premier jour du reste de ta vie”)
- Aktor - nadzieja jutra – („Le premier jour du reste de ta vie”)
- Najlepszy film zagraniczny – (Izrael) (reż. Ari Folman)
- Najlepszy debiut filmowy – („Le premier jour du reste de ta vie”)
- Najlepszy scenariusz adaptowany – („Entre les murs”)
- Najlepszy scenariusz oryginalny – („Séraphine”)
- Najlepsze kostiumy – („Séraphine”)
- Najlepszy film krótkometrażowy – (reż. Pierre Pinaud)
- Najlepszy dokumentalny film krótkometrażowy – ” (reż. Agnès Varda)
- Najlepsze dekoracje – („Séraphine”)
- Najlepszy montaż – („Le premier jour du reste de ta vie”)
- Najlepsza muzyka – („Séraphine”)
- Najlepsze zdjęcia – („Séraphine”)
- Najlepszy dźwięk – („Mesrine: Wróg publiczny numer jeden”)
- Honorowy Cezar -
