Krzysztof Rau był dyrektorem Białostockiego Teatru Lalek (BTL), Teatru "Lalka" w Warszawie, Teatru Lalek "Banialuka" w Bielsku-Białej oraz prywatnego Teatru 3/4-Zusno, a także założycielem i wieloletnim dziekanem Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku - filii warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (dziś Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filia w Białymstoku).
"" - podkreślono we wpisie.
Przypomniano, że "w samym BTL-u Krzysztof Rau wyreżyserował ponad trzydzieści spektakli, pośród których największymi sukcesami okazały się: +Tymoteusz Rymcimci+ Jana Wilkowskiego (1972), +Wesołe Koguciki+ Atanasa Moczurowa (1972), +Kartoteka+ Tadeusza Różewicza (1972), +Sześć małych pingwinów+ Borisa Apriłowa (1978) i +Nim zapieje trzeci kur+ Wasilija Szukszyna (1983)".
Przypomniano, że "+Kartoteką+ ze scenografią Wiesława Jurkowskiego, uznawaną za jedną z najciekawszych realizacji dramatu Różewicza zainaugurował działalność Sceny dla Dorosłych, która do dziś stanowi ważną część programową Białostockiego Teatru Lalek".
Krzysztof Wiesław Rau urodził się 1 lipca 1937 r. w Pułtusku. Szkołę podstawową ukończył w Bydgoszczy, gdzie rozpoczął również naukę w Liceum Ogólnokształcącym TPD - przerwaną w 1952 r. z powodu aresztowania go za prowadzenie podziemnego harcerstwa. Po kilkumiesięcznym pobycie w areszcie kontynuował naukę w I Liceum Ogólnokształcącym, gdzie w 1955 r. zdał maturę. Rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, z których zrezygnował i w 1959 r. dołączył do ekipy Teatru Lalki i Aktora "Marcinek" w Poznaniu, w którym kształcił się w sztuce lalkarskiej.
Droga zawodowa
W 1962 r. złożył eksternistyczny egzamin na aktora lalkarza, a w 1968 r. skończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim i otrzymał uprawnienia reżyserskie.
W sezonie 1960/61 został współpracownikiem gdańskiego Teatru Miniatura. W 1961 r. do współpracy z białostockim "Świerszczem" zaprosiła go Joanna Piekarska, kierująca wówczas tą sceną. Tam Rau stawiał swoje pierwsze kroki w dziedzinie reżyserii i dramatopisarstwa. Kilkukrotnie pełnił również obowiązki kierownika literackiego. W 1969 r. został dyrektorem i kierownikiem artystycznym tego teatru (przemianowanego później na BTL).
Aktywnie działał na rzecz środowiska lalkarskiego. Przez wiele lat uczestniczył w pracach SPATIF-ZASP, w październiku 1989 r. był przewodniczącym Komisji Zjazdowej 42. Nadzwyczajnego Zjazdu ZASP, przełomowego pod tym względem, że doszło na nim do połączenia - rozbitego dotychczas - środowiska ZASP, Polskiego Ośrodka Lalkarskiego UNIMA, ASSITEJ, Narodowej Rady Kultury, Sejmowej Rady Kultury i Komisji Kultury KC PZPR, a także Komitetu Nagród Państwowych. Podejmował również liczne działania społeczne na Białostocczyźnie.
Był wielokrotnie odznaczany: w 2011 r. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1998 r. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1986 r. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1976 r. Złotym Krzyżem Zasługi. W 2010 r. otrzymał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".
Zdobył szereg nagród i wyróżnień teatralnych, m.in.: w 2011 r. przyznano mu Henryka - nagrodę Sekcji Teatrów Lalkowych Związku Artystów Scen Polskich, w 1997 r. jako reżyser otrzymał nagrodę dla najlepszego przedstawienia na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Lalkowych "Spectaculo Interesse" w Ostrawie za spektakl "Gianni, Jan, Johan, John…" zrealizowany w Teatrze 3/4-Zusno, w 1996 r. otrzymał Paszport "Polityki" w kategorii teatr, a w 1995 r. nagrodę za najwartościowsze przedstawienie na XXX Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form w Szczecinie (dla Teatru 3/4-Zusno za spektakl "Gianni, Jan, Johan, John, Juan, Ivan, Jean…").
Krzysztof Rau zmarł w środę nad ranem. Miał 85 lat.
