"To historia ukazująca magię kina w najpiękniejszym wydaniu" - pisze w DZIENNIKU o filmie "Cinema Paradiso" aktor Robert Gonera.
Oto do sycylijskiego miasteczka przyjeżdża uznany reżyser, dowiedział się bowiem o śmierci kinooperatora, który kiedyś pracował w miejscowym malutkim kinie. Przez
serię retrospekcji dowiadujemy się, jak wielki wpływ na całe życie reżysera miało to małe kino i jego starszy przyjaciel wyświetlający filmy Alfredo.
Któż z nas nie pamięta atmosfery tych małych kin, niemal świętego uniesienia podczas co lepszych projekcji (tym bardziej na filmach kolorowych, kiedy telewizja była jeszcze czarno-biała).
Nie mogę sobie darować, aby nie podzielić się moim osobistym doświadczeniem. Otóż film ten w pewnym stopniu opowiada też fragment mojego życia, chłopca z podwrocławskiego miasteczka Twardogóra. Pod wpływem tego filmu wróciłem tam i razem z braćmi przywróciliśmy do życia zrujnowane kino, do którego chodziłem jako dziecko - kino "ZRYW".
Na osiem lat stałem się kiniarzem. Na spotkaniach kiniarzy poznałem setki operatorów i dzierżawców małych kin. Przekonałem się, że dzięki takim ludziom kino trwa i trwa również jego magia, której trudno szukać w multipleksach. Oni ciągle są, walczą o repertuar i o kopie wybranych przez siebie filmów. Walka to bardzo ciężka, bo dystrybutorzy nie są zainteresowani detalistami. Jako w najlepszym tego słowa znaczeniu "prowincjusz", proszę o nich nie zapominać po obejrzeniu tego pięknego filmu. Viva cinema!
"Cinnema Paradiso", reż. Giuseppe Tornatore
Któż z nas nie pamięta atmosfery tych małych kin, niemal świętego uniesienia podczas co lepszych projekcji (tym bardziej na filmach kolorowych, kiedy telewizja była jeszcze czarno-biała).
Nie mogę sobie darować, aby nie podzielić się moim osobistym doświadczeniem. Otóż film ten w pewnym stopniu opowiada też fragment mojego życia, chłopca z podwrocławskiego miasteczka Twardogóra. Pod wpływem tego filmu wróciłem tam i razem z braćmi przywróciliśmy do życia zrujnowane kino, do którego chodziłem jako dziecko - kino "ZRYW".
Na osiem lat stałem się kiniarzem. Na spotkaniach kiniarzy poznałem setki operatorów i dzierżawców małych kin. Przekonałem się, że dzięki takim ludziom kino trwa i trwa również jego magia, której trudno szukać w multipleksach. Oni ciągle są, walczą o repertuar i o kopie wybranych przez siebie filmów. Walka to bardzo ciężka, bo dystrybutorzy nie są zainteresowani detalistami. Jako w najlepszym tego słowa znaczeniu "prowincjusz", proszę o nich nie zapominać po obejrzeniu tego pięknego filmu. Viva cinema!
"Cinnema Paradiso", reż. Giuseppe Tornatore
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło dziennik.pl