Esterhazy, który cierpiał na raka trzustki, wywodził się ze słynnej rodziny arystokratycznej. Jego dziadek, Moric Esterhazy, był przez krótki czas premierem Węgier w 1917 r.
Esterhazy często sięgał w twórczości do doświadczeń swej rodziny. Powieść „Harmonia Caelestis”, za którą dostał w 2008 r. Literacką Nagrodę Europy Środkowej Angelus, opisywała dzieje jego rodu i przejścia jego najbliższych w czasach komunizmu, w tym wywłaszczenie, wysiedlenie z Budapesztu i trudności w zalezieniu pracy.
Gdy po sukcesie tej książki odkrył, że jego ojciec był przez długie lata agentem komunistycznym, powstała powieść „Wydanie poprawione”. Hrabia Matyas Esterhazy w latach 1957-1980 kilka razy w miesiącu pisał dla węgierskiej służby bezpieczeństwa raporty na temat krewnych, przyjaciół, znajomych, kolegów swoich dzieci. W niektórych spotkaniach, zaaranżowanych w celu zdobycia informacji, uczestniczyli nawet jego synowie.
W Polsce ukazały się jeszcze inne utwory Esterhazy'ego, w tym „Niesztuka”, w której pisze m.in. o swojej matce, a także "Czasowniki posiłkowe serca" i "Księga Hrabala". Wśród jego ulubionych tematów była też piłka nożna.
Esterhazy, który pisał także sztuki teatralne, jest uważany za przedstawiciela postmodernizmu. Był laureatem wielu nagród literackich, m.in. Nagrody Pokojowej Księgarzy Niemieckich.
Pisarz ukończył matematykę na uniwersytecie i w pierwszych latach po studiach pracował jako matematyk.
