Do stolicy przyjechała również żona autora smerfnych przygód Nine Culliford. Bohaterowie jednej z najpopularniejszych kreskówek dla dzieci podróżują po Europie, świętując swoje 50. urodziny. Od stycznia zdążyli przysmerfować już do Mediolanu, Liege, Bilbao, przed nimi jeszcze Budapeszt, Luksemburg, a tournee zakończy się oczywiście w ich ojczyźnie - w Brukseli.
Smerfy po raz pierwszy pojawiły się 23 października 1958 r. w komiksie belgijskiego rysownika Pierre’a "Peyo” Culliforda, który postanowił urozmaicić nimi rysunkową historię o paziu królewskim i jego giermku. Jednak czytelnicy tak polubili grupę niebieskich stworów w białych spodenkach i czapkach, mówiących specyficznym "smerfnym” językiem, że "Peyo” poświęcił im osobną serię. Tak powstał Papa Smerf, okularnik Ważniak, Laluś z lusterkiem, Łasuch objadający się wypiekami własnego wyrobu, przewracający się Ciamajda i blondwłosa Smerfetka. Smerfy zamieszkały w chatkach w kształcie grzybów, ukryte głęboko w lesie. Jednak nie na tyle głęboko, by ujść uwadze złego czarownika Gargamela, który bezskutecznie próbował porwać je i... przetopić na złoto.
Bajeczna i prosta historia "Peyo” szybko znalazła rozmaitych interpretatorów. Uwagę krytyków przykuło czerwone wdzianko Papy Smerfa i jego broda. Werdykt był miażdżący: Papa Smerf to Karol Marks, a smerfy są komunistami, zaś Gargamel uosabia kapitalizm. Teorię spiskową szybko obalił jednak syn "Peyo” Thierry: "Tata w ogóle nie interesował się polityką".
Niebieskim ludzikom oberwało się także od feministek, które grzmiały, że "smerfni szowiniści żyją w zmaskulinizowanym społeczeństwie”. Mimo wymyślnych interpretacji komiks jednak był hitem. Przetłumaczono go na 30 języków, studio Hanna-Barbera przygotowało na jego podstawie serial animowany, a firma Nickelodeon szykuje właśnie kinową trylogię o smerfach, która na ekrany kin trafi w październiku.
p
- Francja: Les Schtroumpfs. Peyo, siedząc kiedyś przy stole ze znajomym, nie mógł sobie przypomnieć słowa "sól”, użył właśnie określenia "schtroumpf”. Rozbawiony swoją pomyłką, postanowił tak nazwać smerfy.
- Niemcy: Die Schluempfe. Zastąpiono oryginalną nazwę, aby nie kojarzyła się z niemieckim "Strumpf” - "skarpetka”.
- Hiszpania: Los Pitufos. Nazwę zapożyczono prawdopodobnie od "pituso” - "uroczy dzieciak”.
- Włochy: I puffi. Gra słowna z włoskim "buffo” - zabawny.
