Beksiński jakiego nie znamy
– mówi Ewa Barycka z Fundacji „Beksiński”.
Wydarzenie daje niepowtarzalną szansę obejrzenia fotografii (1955-1960), fotomontaży i grafik komputerowych (1996-2004) Zdzisława Beksińskiego. Nowoczesny charakter wystawy oddaje projekt wykorzystujący technologię Virtual Reality (wirtualnej rzeczywistości), który pozwala "wniknąć" w świat stworzony w oparciu o niezwykłą wyobraźnię artysty. Filmy dokumentale przybliżają sylwetkę Beksińskiego jako człowieka i artysty. Dopełnieniem wystawy jest wykład opisujący w skondensowany sposób życie i całą drogę twórczą tego znakomitego artysty.
Artyści w bibliotece i „Beksiński Nieznany”
Wystawa wpisuje się w projekt realizowany przez Bibliotekę Uniwersytecką w Warszawie „Artyści w Bibliotece”, prezentujący sylwetki i prace znanych twórców. Biblioteka stanowi więc doskonałe miejsce na realizację projektu, tym bardziej, że największą grupę zainteresowanych wystwą stanowią właśnie studenci. Z tego też względu współorganizacji przedsięwzięcia chętnie podjął się Samorząd Studentów Uniwersytetu Warszawskiego.
Ogólnopolskie tournée wystawy
Dotychczas wystawa gościła m.in. w Krakowie (UJ), Tarnowie, Kielcach (UJK) Rzeszowie (URz), Toruniu (UMK). Wszędzie cieszyła się ogromnym zainteresowaniem. Jak podają organizatorzy, utworzyła się nawet grupa osób, która podąża za „Beksińskim Nieznanym” wszędzie, gdzie ma się pojawić.
O wyjątkowości wystawy stanowi szerokie spektrum propozycji - tak samych prac artysty, jak również wydarzeń/pokazów towarzyszących. Tak bogate ujęcie umożliwia poznanie nieznanych dotąd epizodów z życia Zdzisława Bekisńskiego oraz nieznanych bliżej obszarów jego aktywności artystycznej. Takiej wystawy nie można przegapić.
******
Zdzisław Beksiński (1929-2005) wybitny artysta współczesny – fotografik, rzeźbiarz, malarz, grafik. Urodzony w Sanoku. Po ukończeniu Architektury na Politechnice Krakowskiej w 1955 roku powraca do rodzinnego miasta. W latach 50. zajmuje się fotografią, następnie rysunkiem, malarstwem, rzeźbą, grafiką, od połowy lat 70. wyłącznie malarstwem. W 1977 roku przeprowadza się z rodziną do Warszawy, gdzie kontynuuje twórczość malarską, a w latach 90. odkrywa grafikę komputerową. Zostaje brutalnie zamordowany w warszawskim mieszkaniu. Bogaty dorobek artystyczny zapisem testamentowym trafia do Muzeum Historycznego w Sanoku, gdzie artysta od lat przekazywał swoje najlepsze prace.
