Płótno ma wymiary 56,2 na 46,2 cm. Po jednej jego stronie jest portret młodego mężczyzny w szesnastowiecznej weneckiej czerwonej czapce ze strusim piórem. Po drugiej wykonany kilka lat później olejny szkic do portretu pułkownika Łukasza Dobrzańskiego.

Obraz od trzech pokoleń należy do rodziny Kuczyńskich. "Był własnością Józefa Antoniego Kuczyńskiego, który na początku XX wieku prowadził w Krakowie zakład fotograficzny. Był nie tylko fotografem, ale przyjacielem artystów i kolekcjonerem dzieł sztuki. W tradycji rodzinnej obraz był uznawany za dzieło autorstwa Matejki" - powiedział Maciej Beiersdorf, dyrektor Muzeum Historii Fotografii.

Podczas badań obrazu w świetle ultrafioletowym na jego rewersie - ze szkicem Dobrzańskiego - po lewej stronie ujawniono sygnaturę 'JM'. Zdania historyków sztuki, co do autorstwa "Studium autoportretowego w czerwonej czapce" znajdującego się po drugiej stronie płótna są podzielone.

Po sobotniej dyskusji w Krakowie zasugerowano konieczność dalszych badań. Według historyka sztuki Rafała Kalinowskiego obraz mógł zostać namalowany przez Matejkę w 1867 r. tuż po jego powrocie z Francji do Krakowa lub w 1870 r. po kolejnej wizycie artysty w Paryżu. Tam Matejko zachwycił się wystawianymi w Luwrze "Koncertem wiejskim" Tycjana (wówczas za autora tego dzieła uważano Giorgione).

"Moim zdaniem gołym okiem widać, że rewers jest szkicem przedstawiającym z profilu pułkownika Dobrzańskiego - powiedział Rafał Kalinowski. - Wydaje mi się, że podobieństwo postaci i sygnatura 'JM' w ogromnym procencie wskazują na to, że jest to dzieło Matejki. Trudno wyobrazić sobie, żeby namalował je ktoś inny" - dodał historyk sztuki.

Studium autoportretowe po drugiej stronie płótna nie jest sygnowane. "Kluczem ikonograficznym do odczytania tego przedstawienia jest czapka. Bardzo nietypowa. Wiadomo, że Matejko bardzo interesował się kostiumami" - podkreślił Kalinowski.