Miejsca

Mój rodzinny Sztokholm to urocze miasto na wodzie, szczególnie przyjemnie jest tutaj latem. A że permanentnie stąd uciekam? Chyba mam w sobie coś z typowego Szweda – lubię być trochę na uboczu. Teraz większość czasu spędzam w Wiedniu, gdzie przygotowuję materiały do mojej kolejnej książki. Na czas prac nad „Ravensbrueck. O Milenie Jesenskiej” przeprowadziłem się do Pragi. Dopiero z dystansu bardziej widać nasze cechy narodowe. Szwedzi nie są otwarci na innych, są raczej introwertyczni, inaczej niż chociażby nasi bliscy sąsiedzi Norwegowie. Wbrew pozorom nie podróżuję jakoś szczególnie dużo. Gdy jednak mi się to zdarza – ze szczególnym namaszczeniem podziwiam architekturę miejsc. W Pradze oszałamiające jest współistnienie prawie wszystkich gatunków architektonicznych – z wypiekami na twarzy tropiłem np. rozległe ogrody na zabytkowych kamienicach. Nie wszyscy pisarze mają ten luksus, aby w ramach prac nad książką móc się przenieść do miejsca ich akcji, często wymawiają się brakiem czasu. Dla mnie to nieodzowne.