Rozpiętość tematyczna i gatunkowa, melanż konwencji i tonacji utworów z "Marginesu" są imponujące.

Rzecz podzielona jest na cztery części. W pierwszej są szkice, felietony, humoreski i reportaże. Druga składa się z korespondencji m.in. z Julianem Przybosiem, Jerzym Zawieyskim, Janem Brzękowskim i Pawłem Mayewskim. W kolejnych znalazły się wspomnienia o zmarłych przyjaciołach, odczyty i wykłady.

To silva rerum ma przemyślaną konstrukcję. Rozpoczyna się reportażem z podróży do Chin z 1958 roku, zaś kończy zapisem spiczu sprzed kilku lat. Relacja z wizyty w Państwie Środka wyszła spod pióra trzydziestokilkulatka, zaś finalizująca książkę laudacja na cześć amerykańskiego tłumacza literatury Billa Johnstona to dzieło autora ponad dwa razy starszego. Metryka tekstów jest istotna, bo "Margines, ale...", którego tytuł zaczerpnięto z cyklu felietonów z miesięcznika "Odra", stanowi świadectwo drogi twórczej Tadeusza Różewicza. Tym ciekawsze, że powstałe mimochodem: redaktor wydania Jan Stolarczyk złożył je z tekstów rozproszonych – w formie książki ukazują się po raz pierwszy (część nigdy nie była publikowana).

Niektóre teksty zadziwią nawet zagorzałych czytelników autora "Kartoteki". Poeta odkrywa swoje mało znane oblicze radykalnego ekologa i postuluje całkowitą likwidację prywatnego transportu samochodowego, w którym widzi nie tylko zagrożenie dla środowiska naturalnego, lecz także przyczynę erozji kontaktów międzyludzkich. "Inna jest psychika pieszego i inna człowieka, który go mija z szybkością stu kilometrów..." – pisze.