Szybka burza mózgów. Co najszybciej kojarzy się ze śmiercią? Choroba. Trumna. Kolor czarny. Niespełnione marzenia. Samotność. Pogrzeb. Życie przed oczami. Niemal identycznie (chociaż bez
pogrzebu) wygląda umieranie Blinki. Jest chora psychicznie. Czerń towarzyszy jej od pierwszych minut spektaklu. A zabijają niespełnione marzenia i samotność. W jej ostatnim dniu nic nas nie
zaskoczy. Reżyser Romuald Szejd za autorem Jeanem-Michelem Ribesem układa historię bohaterki z tych elementów, ale bez emocji...
Szejd przenosi akcję dramatu do skromnego pokoju hotelowego. Wychudzona, zniszczona doświadczeniami Blinka (Jadwiga Jankowska-Cieślak) myli dzień z nocą. Obsesyjna tęsknota za synem (który
utonął jako dziecko) każe jej czekać, aż po nią przyjdzie. I zabierze z tego przeklętego pokoju, hotelu, może świata. Swoje życie kobieta pakuje w dwóch zaledwie walizkach. Rzeczywistość
miesza się z okruchami jej urojeń.
Na scenie nie ma napięcia. Tylko zwykła pogadanka. Opowieści Blinki o synu stają się nudne. Jej czekanie też. Nagle, jak Filip z konopii (nawet nie indyjskich, wtedy byłoby chociaż zabawnie),
pojawia się kolejny człowiek-zjawa (Adam Krawczyk). I jak na ducha przystało, stoi tyłem do widowni. Okazuje się, że to ojciec Tommy’ego. Dumny oficer, który dawno temu zginął.
Potem pojawi się jeszcze Clinta (Małgorzata Niemirska), dawna przyjaciółka bohaterki. I układanka gotowa. Wszyscy bliscy przybyli jako rojenia Blinki. W jej chorej psychice spełnią się zatem
marzenia. Na koniec kobieta wyjmie z szafy czarną suknię i zatańczy tango z ukochanym synem. Takie to proste...
Od pierwszych minut wiemy, jak skończy się ta opowieść. Kobieta umiera, ale kogo to obchodzi? Wszystko jest na niby. Iluzja. Marzenia. Szaleństwo. Obsesja. I brak psychologicznych portretów.
Brak kreacji. Byle krótko (50 min.) i prosto. Reżyser miał do dyspozycji doskonałą aktorkę i nie wykorzystał jej możliwości. Jej niewyraźna postać obłąkanej kobiety tylko chwilami
wzrusza i jest prawdziwa. I za te kilka chwil dla Jadwigi Jankowskiej-Cieślak druga gwiazdka.
Na skraju lasu, Jean-Michel Ribes, reż. Romuald Szejd Premiera: 17 listopada Teatr Scena Prezentacje w Warszawie
