Kultura - Książki

Andriej Kurkow w wywiadzie dla DZIENNIKA opowiada nie tylko o wydanej ostatnio powieści "Ostatnia miłość prezydenta", ale także o nierozłącznym związku alkoholu i literatury...

Ile jest warta informacja, jak zakończy się książkowa saga o "Harrym Potterze"? 10 milionów funtów, czyli prawie 60 milionów złotych. Tyle wydano na zabezpieczenia, dzięki którym nikt nie pozna jej finału przed premierą.

Proszę nie wierzyć tym, którzy twierdzą, że "Mężczyzna, który się uśmiechał" Mankella to powieść chybiona. Wierutna bzdura. Jest tu i myśl, i akcja. Są świetne charaktery. Jest nerw. Czego więcej chcieć od literatury klasy B? Przenikliwości Witolda Gombrowicza i filozoficznej głębi Marcela Prousta? Chyba nie.

Z "Ariosa" Tomasza Cyza przebija autentyczna miłość do teatru, opery, muzyki i sztuki. To procentuje. "Arioso" to przeżywanie sztuki. Bez przeżuwania.

"Na imię mam Nie ma mnie" - powinien powtarzać autor "Bidula", wypierając się swojej nowej powieści.

Kiedy Hermann Hesse zaczynał pisać "Grę szklanych paciorków", zdawał sobie sprawę, że będzie to ostatnia jego powieść. Nie dlatego że po niej nie byłby już w stanie więcej pisać. Rzecz raczej w tym, że zamierzał stworzyć dzieło, którego wielkość byłaby ostateczna. Dzieło będące swoistym twórczym testamentem, podsumowaniem, po którym nie można już sobie wyobrazić żadnej kolejnej książki.

Książkę czyta się źle z wielu powodów. Podstawowy jednak jej feler to nabożny stosunek Ferrariego do mistrza i kompletnie nieprzemyślana konstrukcja. Argentyński dziennikarz popełnił błąd typowy dla wielu dziennikarzy redagujących tego rodzaju książki. Uznał, że skoro rozmowy w radiu miały powodzenie, to wystarczy spisać je z taśmy "jak leci" i będzie z tego znakomita książka. Błąd!

Z rozmazanym od łez makijażem i do połowy wypitą butelką szampana autorka książek o Harrym Potterze kończyła pisać ostatni tom sagi. Pozostaje zagadką, czy płacz wywołało rzewne zakończenie książki, czy może żal, że nie będzie już na czym zbijać kolejnych milionów funtów.

Paweł Dunin-Wąsowicz, redaktor "Lampy", odkrywca Doroty Masłowskiej, tropiciel nieistniejących książek, od 15 lat zamieszczał na łamach swojego pisma wywiady z artystami. Teraz wydał je w książce - zestawione razem składają się na fascynującą, alternatywną historię polskiej kultury po 1989 roku.

A mogło być tak pięknie... "Filatelista" Zbigniewa Wojtysia zapowiadał się na długo wyczekiwany rodzimy bestseller przygodowy. Niestety, autor nie okiełznał pióra i poprowadził swoją książkę na mieliznę.

"Fałszerz paszportów" potwierdza tezę, że sztuką nie jest temat, lecz to, jak się go zrealizuje.

Viewegh w "Zapisywaczach ojcowskiej miłości" portretuje współczesnych czeskich mieszczan - ludzi wyzwolonych i liberalnych, którzy w skrytości ducha marzą o familijnej sielance, do której już nie ma powrotu.

"Rozmowy lampowe" Pawła Dunina-Wąsowicza przynoszą obraz kultury pozbawionej centrum, rozproszonej, a jednak dość szczęśliwej.

Marek Świerczek napisał mądry i wciągający horror osadzony w polskiej historii. "Bestia" nie epatuje okrucieństwem, za to stawia pytania wykraczające poza ramy literatury popularnej.

Rzecz o śmierci - bez sentymentów i owijania w bawełnę. "Rok magicznego myślenia" uderza szczerością intymnej rozmowy o stracie.

Slavoj Žižek, lacanista, leninista, krytyk globalizacji, jedna z najbardziej błyskotliwych gwiazd współczesnej humanistyki, kino i popkulturę wyniósł do rangi swego podstawowego intelektualnego zaplecza. W "Lacrimae rerum" błyskotliwie i prowokacyjnie pisze o Kieślowskim, Hitchcocku, Tarkowskim i Lynchu.

Ekscentryczny krytyk i komentator współczesnej kultury Slavoj Zizek jest również wziętym krytykiem filmowym. Polscy widzowie mogli niedawno zobaczyć go w filmie "Z-boczona historia kina", gdzie przedstawiał własne interpretacje ekranowych klasyków. Tylko u nas przedruk fragmentu jego eseju o Alfredzie Hitchcocku z książki "Lacrimae rerum. Kieślowski, Hitchcock, Tarkowski, Lynch", która ukaże się niebawem

Ukazały się "Cienie" Kornela Filipowicza. To dokonany przez Wisławę Szymborską wybór opowiadań znakomitego, ale zapomnianego polskiego prozaika.

W osobnym rozdziale poświęconym Heinemu Golo Mann wyjaśnia, na czym polegała niezwykła rola tego poety w obszarze kultury niemieckiej XIX wieku. Był autorem bezlitosnym. Nikt tak jak on nie przejrzał na wskroś wad swoich rodaków i nikt tak jak on nie potrafił z nich szydzić.

Urodzony w Rumunii węgierski pisarz György Dragomán, autor "Białego króla", opowiada KULTURZE TV o wpływie rumuńskiego futbolu na twórczość literacką i nielegalnych tłumaczeniach filmów, z których się utrzymywał.