Kultura

Zbigniew Rybczyński, pierwszy polski laureat Oscara, odbierze w sobotę Nagrodę im. Katarzyny Kobro, wyróżnienie przyznawane artystom poszukującym i otwartym na twórczą wymianę myśli. Autor słynnego „Tanga” to jeden z najwybitnieszych twórców filmów eksperymentalnych.

„To dla mnie zaszczyt, że pokazujemy ten film w tym kraju” - powiedział po polsku Viggo Mortensen podczas pokazu filmu „Good” ze swoim udziałem na festiwalu Camerimage. Hollywoodzki aktor przyjechał do Łodzi, by odebrać Nagrodę dla Aktora za Szczególną Wrażliwość Wizualną.

„Sądzę, że wolny trzydziestomilionowy naród, posiadający, skromnie licząc, z pięć milionów zawołanych pijaków, powinien mieć jakiś leksykon, jakąś encyklopedię, w której zabłysłyby świetności mowy ojczystej w kieliszku odbite” - pisał Julian Tuwim we wstępie do „Polskiego słownika pijackiego”. Właśnie ukazało się uzupełnione wznowienie dzieła Tuwima.

Kiedyś Śląsk kojarzył się z hałdami, górnikami bijącymi rekordy wydobycia węgla i filmami Kazimierza Kutza. Ten tradycyjny wizerunek nadszarpnęła "Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej". Teatr Śląski w Katowicach uczci Barbórkę adaptacją skandalizującej powieści Michała Witkowskiego.

"Znak" wznawia zapiski Michaela Bonda o sensacyjnych i zabawnych perypetiach misia Paddingtona. Nie mniej sensacyjny wywiad z Najsłynniejszym Misiem Świata, Który Nie Jest Puchatkiem, na wyłączność dla redakcji "Kultury". Exclusive!

Zarejestrowany na taśmie i zmontowany monolog Klausa Kinskiego, wygłoszony w listopadzie 1971 roku w Deutchlandhalle w Berlinie, daleko wykracza poza granicę zabawy w teatr w kinie. Na pustej scenie Kinski wciela się w rolę oskarżyciela Chrystusa. Tak jak Bułhakow, Dostojewski czy Passolini sprowadza go na ziemię, wpisuje we współczesny kontekst, czyni zeń idola kontrkultury.

Aktorowi muszę ufać na tyle, aby wierzyć, że przez kolejne spektakle da widzowi w nienaruszonym stanie to, co żeśmy razem zrobili - mówi Agnieszka Holland. Razem z Anną Smolar przygotowują w opolskim Teatrze Kochanowskiego "Aktorów prowincjonalnych" według słynnego filmu reżyserki. Jest to jedna z najbardziej oczekiwanych premier sezonu.

Katarzynę Kozyrę porównuje się czasem do amerykańskiego wizjonera Matthew Barneya. W polskiej sztuce dla tej barokowej, prowokacyjnie bujnej kreacji analogii brak. Najnowsza praca Kozyry "Opowieść letnia" pokazywana w berlińskiej Zak / Branicka Gallery jeszcze raz potwierdza wyjątkowy status Kozyry w rodzimym art worldzie - pisze DZIENNIK.

Polskiej ciszy nie ma. Polska cisza jest nieosiągalnym, a w każdym razie bardzo trudno osiągalnym bytem. Amerykanie zagadują - nasi nie? Pierwsze słyszę. W polskich pociągach polska powściągliwość panuje? Raczej polski rejwach. Owszem, komunikacją międzyludzką ten rejwach naznaczony jest w sensie wysoce ekscentrycznym, ale cisza to nie jest w żadnym wypadku - pisze w piątkowym dodatku DZIENNIKA Jerzy Pilch.

Pamiętacie jeszcze Wernera Schwaba, prekursora brutalizmu, przedwcześnie zmarłego austriackiego skandalistę, wynalazcę tzw. "dramatów fekalnych"? Łódzki Teatr Jaracza rzuca na jego najsłynniejszy dramat nowe światło - czytamy w piątkowym dodatku DZIENNIKA.

Wierząc doniesieniom, Martin Amis, jeden z najwybitniejszych autorów brytyjskich i syn głośnego pisarza Kingsleya Amisa, nigdy nie był w Rosji. Jednak, jak wiadomo, podstawowym narzędziem pisarza jest wyobraźnia. "Dom schadzek" - jego najnowsze dzieło rzucające światło na XX-wieczną historię Rosji, imponuje brawurą, choć irytuje nadmiernym przeestetyzowaniem - czytamy w piątkowym dodatku DZIENNIKA.

Rosji rozumem nie pojmiesz - głosi słynny cytat z Fiodora Tiutczewa. Ale próbować można. Tak czyni wybitny pisarz Wiktor Jerofiejew w zbiorze głośnych esejów "Rosyjska apokalipsa". W kulturalnym dodatku DZIENNIKA fragment tej kontrowersyjnej książki: rzecz o mistycyzmie wódki.

Kto zarabia na kolejnej fali zainteresowania historią terrorystów z grupy Baader Meinhof? Dwaj przedstawiciele ścisłej zachodnioniemieckiej elity: największy producent filmowy i jeden z najbardziej wpływowych dziennikarzy - czytamy w DZIENNIKU.

Co robią artyści, żeby uzyskać w studiu odpowiedni nastrój? Nagrywają przy świetle świec. Kanye West w swoim studiu kazał zamontować neony. Dla jednych to najbardziej oryginalny hiphopowiec. Dla innych - zwykły bufon. W tym tygodniu wydał płytę "808s & Heartbreak". I kolejny raz dowiódł, że jest prawdziwym zjawiskiem. Na dobre i na złe - pisze DZIENNIK.

Nie wydaje mi się, żeby zainteresowanie tematyką społeczną było jakąś szczególną brytyjską specyfiką. To samo robili fotoreporterzy włoscy, francuscy. Zainteresowanie trudnymi tematami, w tym społecznymi przemianami, jest ogólną właściwością fotografów. Brud i bieda dobrze wychodzą na zdjęciach, to niemal samograj - mówi DZIENNIKOWI Chris Niedenthal.

Jeżeli znacie się na sztuce, najprawdopodobniej nie znacie nazwiska Thomas Kinkade. Jeżeli znacie Kinkade’a, najprawdopodobniej go nie lubicie. Nie szkodzi. Thomas Kinkade jest odporny na waszą pogardę, bo jesteście w mniejszości - czytamy w DZIENNIKU.

Zdarzenie zapowiada się niecodziennie. W Starym Teatrze Piotr Cieplak, debiutant w tym miejscu, reżyseruje "Król umiera, czyli ceremonie" Ionesco. W roli tytułowej Jerzy Trela, w którym skrapla się przeszłość i dzień dzisiejszy krakowskiej narodowej sceny - czytamy w piątkowym dodatku DZIENNIKA.

Mówią o nim - fotograf anonimowości. Todd Hido najpierw fotografował przedmieścia, potem opuszczone domy. Teraz zagląda do trzy- i czterogwiazdkowych pokojów hotelowych i opowiada intymne historie. Właśnie można je obejrzeć w warszawskiej Yours Gallery. W piątkowym dodatku DZIENNIKA opowiada o różnicach między fotografią pejzażową a pracą z modelem oraz jak do tego ostatniego dotrzeć.

Pisanie tej książki było dla mnie próbą zrozumienia tego, czego zrozumieć się nie da, co jednak wciąż trzeba próbować. Nie mógłbym dalej żyć, gdybym nie podjął takiego wysiłku - mówi w piątkowym dodatku DZIENNIKA wybitny izraelski pisarz Dawid Grosman, autor powieści "Patrz pod: Miłość".

W komedii Mike’a Leigh "Happy-Go-Lucky, czyli co nas uszczęśliwia", Sally Hawkins gra Poppy, 30-letnią nauczycielkę, która z równym poświęceniem i cierpliwością zajmuje się dziećmi w szkole, co zagubionymi dorosłymi, którzy agresją przykrywają swój dziecinny lęk przed światem. W piątkowym dodatku DZIENNIKA opowiada o swojej relacji z brytyjskim reżyserem i dlaczego nie wyobraża sobie pracy z innym.