Kultura - Teatr

Teatr w teatrze oraz dramaturga pijącego wódkę z wymyślonym przez siebie bohaterem zobaczy publiczność spektaklu "... np. Majakowski", wyreżyserowanego przez Krystynę Meissner we Wrocławskim Teatrze Współczesnym. Premiera w sobotę, 11 października.

Niedawno Michał Zadara przygotował „Wizytę starszej pani”. W Polonii trwają przygotowania do premiery „Romulusa Wielkiego”. W krakowskim Teatrze im. Słowackiego mieliśmy właśnie premierę „Franka V”, sztuki kompletnie zapomnianej. Panie i panowie - Friedrich Dürrenmatt znów u bram.

Zwykle to ideologia zżera teatr. W krakowskiej „Piekarni” stało się coś niewiarygodnego: teatr zjadł ideolo do ostatniego okruszka.

Walka z nadwagą, alkoholowo-sentymentalna edukacja siedemnastolatki i przeżycia polskiej emigrantki w Wielkiej Brytanii to tematy trzech jednoaktówek, które wystawia Narodowy Stary Teatr w Krakowie. Scenariusze postały na podstawie blogów, wybranych przez internautów i teatralne jury.

To on powinien dostać nagrodę aktorską w Gdyni za rolę w „Czterech nocach z Anną”. Teraz Artur Steranko powrócił do Olsztyna, by w macierzystym Teatrze Jaracza zagrać Don Kichota.

„Emigranci” - sceniczny debiut reżyserski Artura Żmijewskiego - dowodzi, że wytrawni aktorzy zanim zdecydują się stanąć po drugiej stronie rampy, powinni się zastanowić. Najlepiej trzy razy.

Wszystkich, którzy po „Zszywaniu” w łódzkim Teatrze Jaracza spodziewali się skandalu, spotka zawód. Owszem, aktorzy bluzgają kubłami, imitują kopulację, zrzucają ciuchy, ale daje to całość banalnie przewidywalną. A chwilami żałosną.

25 lat temu „Koniec Europy” Janusza Wiśniewskiego w poznańskim Teatrze Nowym był sensacją. Dziś artysta wspomina tamten tytuł, lecz nowe przedstawienie podobnej gorączki nie wzbudzi. Co nie oznacza, że nie ma o czym mówić. Bo jak najbardziej jest .

Znaczona świetnymi rolami kariera Franciszka Pieczki trwa już ponad 50 lat, a mimo to niełatwo opisać jego aktorstwo. Teraz zobaczymy artystę w „Słonecznych chłopcach” Simona w warszawskim Teatrze Powszechnym.

Przełożyć bogactwo języka i kunszt narracji Mario Vargasa Llosy na kod sceny wydaje się zadaniem niemożliwym. A jednak Paweł Aigner wychodzi na swoje. Jego „Pantaleon i wizytantki” to teatr pełną gębą. Wolę takie niepozbawione błędów próby niż gładki mały realizm dla każdego.

Łotysz Alvis Hermanis ma już kultowy status w Polsce i Europie. Fascynuje prostota jego reżyserskiego języka i intuicja w wynajdywaniu scenicznych rozwiązań dla książek i tematów z pozoru dla teatru niemożliwych. Zrealizowani w Schauspielhaus w Zurychu "Ojcowie" byli wydarzeniem łódzkiego Festiwalu Dialogu Czterech Kultur - recenzuje DZIENNIK.

Dziedzictwo po komunizmie, rozkwit anarchii oraz ofensywa feminizmu - oto główne tematy tegorocznego Praskiego Przeglądu Teatralnego Hajdpark, który rusza w warszawskiej Wytwórnii 18 sierpnia.

„Podróż poślubna” z jeleniogórskiego Teatru Norwida miała premierę w grudniu 2007 roku, a ja dorwałem ją dopiero teraz. I nie mam wątpliwości, że była to jedna z najciekawszych realizacji młodego teatru.

Teatr Współczesny w Warszawie rozpoczyna jubileuszowy sezon. O przeszłości i perspektywach sceny rozmawiamy z jej szefem, wybitnym reżyserem Maciejem Englertem.

Teatr może zajmować się podtrzymywaniem złudzeń, ale ja wolę znać prawdę, nawet niewygodną i dopiero wobec niej zająć jakieś stanowisko - mówi młody reżyser Jarosław Tumidajski.

Wojciech Wiński każdym kolejnym spektaklem udowadnia, że teatr to maszyna do odkrywania równoległych do naszej rzeczywistości „republik wyobraźni”. Żeby wydobyć je z podziemia wystarczy tylko zerwać zasłonę, odkryć tajne przejście, spojrzeć na miasto o pewnej porze w odpowiednim miejscu.

Między dyskretnymi cytatami z Czechowa, klimatem z Witkacego a kultową niegdyś „Rodziną Poszepszyńskich” dzieją się „Urodziny taty”. Bohaterom komedii Macieja Masztalskiego udało się uniknąć tandety, ale oglądamy teatrzyk letni. Tylko teatrzyk i tylko letni.

„Prawo McGoverna” to nietypowy spektakl. Niewinni czarodzieje to nietypowy zespół teatralny. Opowiadają o tym Zbigniew i Tytus Hołdysowie

Joanna Bogacka - jedna z najwybitniejszych polskich aktorek - z wyboru gra przede wszystkim w Trójmieście. Teraz oglądamy ją w „Z prochu powstałeś” Pintera w Teatrze Atelier w Sopocie.

Przez trzy tygodnie była siedziba papieży będzie opanowana przez ludzi teatru. Wśród kilkudziesięciu zapowiedzianych spektakli nie ma ani jednego z Polski. Nasz kraj będzie reprezentowany jedynie w przeglądzie światowych scen offowych.