Kultura

Angelika Markul wykorzystuje dekoracje z filmów z klasy B, żeby stworzyć prace wysokiej próby. Przegląd jej filmów i instalacji zorganizowało toruńskie CSW Znaki Czasu - pisze Anna Theiss.

"Bez Sławomira Orzechowskiego i Andrzeja Zielińskiego >Ludzie i anioły< w warszawskim Teatrze Współczesnym byłyby tylko zajmującą i zabawną tragifarsą z życia współczesnej Rosji. Dzięki znakomicie dysponowanym aktorom stają się kursem mistrzowskim, lekcją grania - pisze Jacek Wakar w dodatku "Kultura" DZIENNIKA.

Szwedzi z Digital Illusions CE, autorzy serii "Battlefield", rozciągają front, okopując się na nowych przyczółkach. I znów ruszają do ofensywy na starym polu bitwy - pisze Rafał Belke w "Kulturze".

Baśń inicjacyjna dla dziewcząt? Metafora życia i śmierci? Pochwała buntu jako warunku dojrzewania? „The Path” - wybitne osiągnięcie interaktywnego wideo - podsuwa wiele tropów. Wybór należy do nas - pisze Olaf Szewczyk w dodatku "Kultura".

"Teraz", trzecia powieść Agnieszki Drotkiewicz, rozczarowuje. Opisując świat kobiet po rewolucji feministycznej, autorka powiela stare schematy - pisze Malwina Wapińska w dodatku "Kultura".

W ”Low-tech” Michał Olszewski pokazuje, jak łatwo przejść od rozsądnej - zdawałoby się - anarcho-ekologicznej ideologii do niebezpiecznej rewolucji - pisze Maciej Robert w dodatku ”Kultura”.

„Waltenberg” to fascynujący fresk XX wieku. Hedi Kaddour udowodnił, że można napisać monumentalną, nawiązująca do tradycji powieści mieszczańskiej książkę i nie nudzić. Zachwyty zachodniej prasy są jak najbardziej uzasadnione - pisze Cezary Polak w dodatku "Kultura".

Jacek Kaczmarski mawiał ze śmiechem, że ''bardem Solidarności'' został z powodu błędnego odczytania przez publiczność przesłania pieśni ''Mury''. Był zdecydowanie kimś więcej. Był fenomenem polskiej kultury. Przekonuje o tym - nie unikająca kontrowersji, ale sprawiedliwa biografia pieśniarza ''To moja droga'' autorstwa Krzysztofa Gajdy, która w piątą rocznicę śmierci poety trafiła do księgarń.

Poznańska „Mykwa” jest jak uderzenie łopatą w głowę. Monika Dobrowlańska przenosi nas w okolice Jedwabnego i patrzy na starych ludzi, którzy żyją z tajemnicą. Starość ze sztuki Rowickiego nie jest ani mądra, ani cicha. Skrywa plugawe myśli i wspomnienia. Pod siwizną i zmarszczkami szukajcie potwora... - pisze w DZIENNIKU Łukasz Drewniak.

''Namiętnościom'' w reżyserii Izabelli Cywińskiej w warszawskim Ateneum, na podstawie dzieł Isaaca Singera, brakuje... namiętności. Spektakl jest bezbarwny, wyciśnięty z emocji i zwyczajnie nudny. O spektaklu pisze Agnieszka Michalak z DZIENNIKA.

Eduardo Mendoza bawi się konwencją apokryfu, łącząc go z powiastką filozoficzną i kryminałem. Jego ''Niezwykła podróż Pomponiusza Flatusa'' to uroczy literacki żart. Mendoza nie szuka pretekstu do bluźnierstwa i szargania wartości chrześcijańskich: miał jedynie do opowiedzenia zabawną historyjkę z wątkiem kryminalnym. I opowiedział. Jeszcze jak!

Bardzo osobista. ''Proszę bardzo'' Anda Rottenberg zbudowała na świadomości strat, których nie da się powetować i czasu, którego nie da się cofnąć. Ta książka jest jej literackim debiutem i jako pisarka odnosi zwycięstwo. Jest to jednak triumf tak gorzki, jak gorzki jest ton książki - pisze Stach Szabłowski w DZIENNIKU.

Do rodziny pod wezwaniem autora powieści sensacyjnych dołącza lotnicza gra zręcznościowa. Myśliwce potraktowano w ''Tom Clancy's H.A.W.X.'' jak podrasowane wozy z ''Need for Speed'', bo inaczej nie ma dziś sensu - pisze Rafał Belke w DZIENNIKU.

Teatr nowych twórców coraz bardziej przypomina działania PR w czasie kryzysu: w druku wypisuje efektowną misję sceny, na internetowym portalu zawiesza błyskotliwe obrazki, lecz w spektaklu realizuje fatalny produkt. Podobnie uczynił Krzysztof Garbaczewski z ''Nirvaną'' we wrocławskim Teatrze Polskim.

"Nigdy nie wątpiłem w swoje umiejętności. Po prostu wiedziałem, że umiem pisać. Problemy sprawiało mi tylko opracowanie techniki jedzenia w trakcie pisania" - opowiada Cormac McCarthy. Autor mrocznej książki "To nie jest kraj dla starych ludzi" czy ostatnio wydanego w Polsce "Dziecięcia bożego" nie robi sobie zbyt wiele z szumu wokół własnej osoby. Rzadko udziela wywiadów, a od rozmów z kolegami prozaikami woli towarzystwo naukowców.

''Hohaj'' szwedzkiej pisarki Elisabeth Rynell to rzecz tyleż brutalna, co sentymentalna. To lektura przygnębiająca - czasem aż za bardzo. Autorka najpierw buduje wiarygodne portrety bohaterów, by potem zniszczyć je w przypływie piramidalnej chęci destrukcji - o książce, która właśnie ukazała się w Polsce pisze Max Fuzowski z DZIENNIKA.

Z ''Panien z Wilka'' Tomasz Konina wykroił w Opolu teatr psychologiczny wysokiej próby, a świetne aktorki pokazały wielobarwność kobiecej goryczy. I gdyby tylko nie uległ pokusie operowego rozmachu i upiększania i tak efektownych scen… - pisze w DZIENNIKU Jacek Wakar.

Z dobrą grą walki jest jak z ogrem: powinna mieć warstwy. ''Street Fighter IV'', przedstawiciel najważniejszej serii w gatunku, ma pokłady i dla nowicjusza, i dla weterana - pisze w DZIENNIKU Rafał Belke.

Palestyńska artystka Ahlam Shibli pokazuje w Muzeum Sztuki Nowoczesnej projekty o wykorzenieniu i domu. MSN wreszcie zerwało z formułą pokazywania awangardzistów Europy Środkowo-Wschodniej. Wszystkim wyszło to na dobre - o wystawie ''Wydomowienie'' pisze Anna Theiss z DZIENNIKA.

Nadżib Mahfuz był nie tylko wielkim reformatorem arabskiej literatury, ale przede wszystkim kairczykiem. ''Kamal'', druga część trylogii noblisty o stolicy Egiptu, to kawałek świetnej literatury o tym, jak Kair zmieniał się w XX wieku wraz ze swoimi mieszka.