Kultura - Książki

Globalizacja zmienia nasz świat. Zmienia też sposoby, w jakie robi się nielegalne interesy. Świetna książka brytyjskiego dziennikarza Mishy Glenny'ego "McMafia. Zbrodnia nie zna granic" - pisze Piotr Kofta w KULTURZE.

Najnowsza powieść autora ''Podziemnego kręgu'' to niezła rzecz o społeczeństwie, które dla sławy gotowe jest się pozarzynać... Rzecz niezła, po palahniukowemu obowiązkowo perwersyjna, ale nie do końca przekonująca. Książka trafiła właśnie do polskich księgarń.

Świetny reportaż Klausa Brinkbäumera o uchodźcach z Czarnego Lądu pukających do bram Europy, zdaje nam relację o sprawach, o których w swojej wygodnej obojętności staramy się zapomnieć - pisze w DZIENNIKU Piotr Kofta.

Wiosenna burza przetaczała się nad Żoliborzem całą noc. Raz po raz budziłem się z płytkiego snu, zapalałem światło i sprawdzałem która godzina. Dochodziła trzecia, kiedy wstałem, żeby otworzyć okno. Padał deszcz. Na placu Inwalidów nie widać było żywej duszy. Wróciłem do łóżka... - rozpoczyna swoje wielkanocne opowiadanie Zbigniew Mentzel.

Bezsensowne polecenia, niekończące się zebrania, niedochodowe projekty, działania pozorujące pracę. Każdy, kto kiedykolwiek otarł się o korporację, zna to doskonale. Trudno dziś sobie wyobrazić, jak uciskani przez krawaty, garnitury i przełożonych pracownicy radzili sobie bez "Dilberta".

- Fotografowałem moje Tokio. Obrazowałem to, co czułem. To, że moje rzeczy są podobne do prac japońskich fotografów, nie jest dla mnie istotne... Ale może trochę zastanawiające - mówi Sobol o swoim portrecie współczesnej Japonii, utrwalonym na kartach albumu ''I, Tokyo''.

Ubrany w piórka powiastki filozoficznej ''Firmin''amerykańskiego pisarza Sama Savage'a to wdzięczna rozprawa z literaturą, a zarazem z życiem. W Polsce ukazał się właśnie debiut powieściowy Sama Savage'a, ''Firmin. Przygody wielkomiejskiej szumowiny''.

Co jest rzeczywistością, a co snem? Czy życie inspiruje literaturę, czy może jednak literatura projektuje życie? I gdzie leży różnica między pisarzem a czytelnikiem? Na te pytania odpowiada DZIENNIKOWI Sam Savage, debiutant, 67-latek, autor ''Firmina'', jednej z najgłośniejszych amerykańskich książek zeszłego roku.

"Teraz", trzecia powieść Agnieszki Drotkiewicz, rozczarowuje. Opisując świat kobiet po rewolucji feministycznej, autorka powiela stare schematy - pisze Malwina Wapińska w dodatku "Kultura".

W ”Low-tech” Michał Olszewski pokazuje, jak łatwo przejść od rozsądnej - zdawałoby się - anarcho-ekologicznej ideologii do niebezpiecznej rewolucji - pisze Maciej Robert w dodatku ”Kultura”.

„Waltenberg” to fascynujący fresk XX wieku. Hedi Kaddour udowodnił, że można napisać monumentalną, nawiązująca do tradycji powieści mieszczańskiej książkę i nie nudzić. Zachwyty zachodniej prasy są jak najbardziej uzasadnione - pisze Cezary Polak w dodatku "Kultura".

Jacek Kaczmarski mawiał ze śmiechem, że ''bardem Solidarności'' został z powodu błędnego odczytania przez publiczność przesłania pieśni ''Mury''. Był zdecydowanie kimś więcej. Był fenomenem polskiej kultury. Przekonuje o tym - nie unikająca kontrowersji, ale sprawiedliwa biografia pieśniarza ''To moja droga'' autorstwa Krzysztofa Gajdy, która w piątą rocznicę śmierci poety trafiła do księgarń.

Eduardo Mendoza bawi się konwencją apokryfu, łącząc go z powiastką filozoficzną i kryminałem. Jego ''Niezwykła podróż Pomponiusza Flatusa'' to uroczy literacki żart. Mendoza nie szuka pretekstu do bluźnierstwa i szargania wartości chrześcijańskich: miał jedynie do opowiedzenia zabawną historyjkę z wątkiem kryminalnym. I opowiedział. Jeszcze jak!

Bardzo osobista. ''Proszę bardzo'' Anda Rottenberg zbudowała na świadomości strat, których nie da się powetować i czasu, którego nie da się cofnąć. Ta książka jest jej literackim debiutem i jako pisarka odnosi zwycięstwo. Jest to jednak triumf tak gorzki, jak gorzki jest ton książki - pisze Stach Szabłowski w DZIENNIKU.

"Nigdy nie wątpiłem w swoje umiejętności. Po prostu wiedziałem, że umiem pisać. Problemy sprawiało mi tylko opracowanie techniki jedzenia w trakcie pisania" - opowiada Cormac McCarthy. Autor mrocznej książki "To nie jest kraj dla starych ludzi" czy ostatnio wydanego w Polsce "Dziecięcia bożego" nie robi sobie zbyt wiele z szumu wokół własnej osoby. Rzadko udziela wywiadów, a od rozmów z kolegami prozaikami woli towarzystwo naukowców.

''Hohaj'' szwedzkiej pisarki Elisabeth Rynell to rzecz tyleż brutalna, co sentymentalna. To lektura przygnębiająca - czasem aż za bardzo. Autorka najpierw buduje wiarygodne portrety bohaterów, by potem zniszczyć je w przypływie piramidalnej chęci destrukcji - o książce, która właśnie ukazała się w Polsce pisze Max Fuzowski z DZIENNIKA.

Nadżib Mahfuz był nie tylko wielkim reformatorem arabskiej literatury, ale przede wszystkim kairczykiem. ''Kamal'', druga część trylogii noblisty o stolicy Egiptu, to kawałek świetnej literatury o tym, jak Kair zmieniał się w XX wieku wraz ze swoimi mieszka.

Jeśli ktoś miał jeszcze jakiekolwiek wątpliwości, że horror może być czymś więcej niż prostą rozrywką, ''Święty Wrocław'' powinien je rozwiać. Nowa powieść Łukasza Orbitowskiego nie tylko autentycznie przeraża, ale jest też - jak zwykle u tego autora - świetną prozą obyczajową.

''Dziecię boże'', wczesna powieść Cormaca McCarthy'ego, jednego z najwybitniejszych współczesnych pisarzy amerykańskich, to przewrotny i brutalny moralitet. A przy tym historia o bezgranicznej samotności. Tylko w magazynie ''Kultura'' DZIENNIKA przed polską premierą przeczytasz fragment dzieła.

Nikt nie potrafi tak jak on wywołać w czytelnikach niepokoju. Łukasz Orbitowski, najlepszy polski autor powieści grozy, opowiada DZIENNIKOWI o fenomenie horroru, miejscu fantastyki i nowej książce ''Święty Wrocław''.