Kultura - Teatr

16 stycznia na Scenie na Świebodzkim wrocławskiego Teatru Polskiego odbędzie się polska premiera spektaklu "11 and 12" Petera Brooka. Kanwą przedstawienia jest opowiadanie "Life and Teaching of Tierno Bokar - The Sage of Bandigara" Amadou Hampate Ba.

O sensie angażowania się artystów w politykę po premierze "Paranoików i pszczelarzy" Teatru Ósmego Dnia rozmawiamy z aktorką Ewą Wójciak.

"Młodzież szuka wiedzy głównie w YouTubie. A to, czego można słuchać w radiu, czy w telewizji jest przerażające" - mówi Krystyna Tkacz, która w warszawskim Teatrze Syrena śpiewa piosenki Kurta Tucholskiego. Premiera 9 stycznia.

Jeden z najlepszych i najpopularniejszych spektakli Mariusza Trelińskiego - "Oniegin" - powraca na deski Opery Narodowej w bajecznej, rosyjskiej obsadzie.

Uznając oryginalność dramaturgii Iwana Wyrypajewa, uważam ją za mocno przecenioną. „Lipiec” w warszawskim Teatrze Na Woli całą swą siłę zawdzięcza Karolinie Gruszce w jednej z najbardziej zdumiewających ról, jakie zdarzyły się w ostatnich sezonach.

Gdyby miniony rok zakończył się wraz z poprzednim sezonem, skwitowalibyśmy go litanią zachwytów. Ostatnie miesiące aż tylu olśnień nie przyniosły, ale poczucie, że polski teatr ma się nad wyraz dobrze - pozostało.

XX-lecie wolności to był czas dynamiczny, co znalazło odzwierciedlenie również w teatrze. Podjął się on opisać po swojemu ustrojowe przemiany. Czy się udało? Ten okres ciągle jeszcze wymyka się jednoznacznej ocenie.

Agnieszka Glińska kolejny raz udowadnia, że klasyków nie trzeba wciskać we współczesny kostium i poprawiać. Jej "Sztuka bez tytułu" w Teatrze Współczesnym w Warszawie to spektakl poprowadzony konsekwentnie, świetnie zagrany i wiele mówiący o nas samych.

O przedstawieniach w rodzaju "Sztuki bez tytułu" w warszawskim Teatrze Współczesnym pisze się trudno. Projekt ambitny, role w większości dopracowane w szczegółach. Wydarzenie? Jednak nie, bo spektaklowi Agnieszki Glińskiej brakuje fantazji.

22 grudnia w TVP Kultura będzie można zobaczyć "Szczęśliwe dni" Samuela Becketta - legendarne już przedstawienie, powstałe w warszawskim Teatrze Dramatycznym z wielką Mają Komorowską w roli Winnie.

"W czasie pracy nad spektaklem można zbadać siebie" - powiedziała nam aktorka warszawskiego Teatru Współczesnego, Monika Krzywkowska. W "Sztuce bez tytułu" Czechowa w reżyserii Agnieszki Glińskiej gra Generałową Wojnicew. Premiera 19 grudnia.

"Balladyna" z Teatru Narodowego to kłopotliwy, ale i charakterystyczny finał kończącego się roku Słowackiego. Atrakcyjna wizualnie jest jednak kolejnym sygnałem, że romantyczne dramaty przeżywają na naszych scenach swoje gorsze chwile.

Sprawa wyboru nowego szefa Studia budziła kontrowersje od chwili rezygnacji Bartosza Zaczykiewicza, czyli od października. To koniec zamieszania wokół jednej z najważniejszych scen stolicy. Od 1 stycznia poprowadzi ją Grzegorz Bral.

Nagrodę im. Tadeusza Żeleńskiego-Boya odebrał w środę w Poznaniu dyrektor tamtejszego Teatru Nowego - Janusz Wiśniewski. Nagroda została mu przyznana za autorskie spektakle stworzone na deskach poznańskiej sceny.

Jest w przedstawieniu Teatru Narodowego kilka efektownie pomyślanych scen, jest zalążek oryginalnie ustawionej roli tytułowej. W sumie jednak wystawienie "Balladyny" w reżyserii Artura Tyszkiewicza rozczarowuje fragmentarycznością niepasujących do siebie elementów.

Po spektaklu "Sera" z 2003 roku Henrik Hellstenius zyskał w Warszawie status gwiazdy z importu. Niestety, jego "Ofelie" pokazują, że norweski kompozytor co najwyżej bawi się staroświecką konwencją operową.

Już podczas studiów w warszawskiej Akademii Teatralnej trafiła do zespołu Narodowego. Debiutowała u Lassalle’a w "Umowie", zagrała w "Marat/Sade" Kleczewskiej. Przed Wiktorią Gorodeckają - "Balladyna". Premiera 11 grudnia.

Michael Marmarinos, znany u nas z przedstawienia "Umieram jako kraj" grecki reżyser przygotowuje spektakl "Akropolis. Rekonstrukcja" we wrocławskim Teatrze Współczesnym. "Nie chcę bawić publiczności. Oczekuję, że widz zdobędzie się na minimalny wysiłek" - mówi nam przed premierą.

"Jesienin" w warszawskim Ateneum to coś więcej niż hołd złożony wielkiemu, a zapomnianemu poecie. Skromny oparty na słowie i nerwowej muzyce wieczór układa się w opowieść o piekielnej Rosji o rewolucji, która pożera własne dzieci.

Polski młody teatr prawie nigdy nie mówi o miłości, za to często trywializuje młodość. Zatem wystawić "Disneyland" Stanisława Dygata to świetny pomysł. Niestety, przedstawienie Jarosława Tumidajskiego z powieścią łączy tylko tytuł.