Kultura - Książki

Fragmenty homilii, encyklik, listów apostolskich, poezji i dzieł filozoficznych Jana Pawła II oraz teksty poświęcone papieżowi Polakowi składają się na wyjątkową kolekcję sygnowaną logiem DZIENNIKA. Już od 2 kwietnia na rynku będzie dostępny cały komplet 25 tomów.

Wilno i Lwów odzyskały już należne im miejsce w dziejach naszej kultury. Książka Tadeusza Olszańskiego przywraca pamięć o kolejnym skrawku polskiej Atlantydy, wymazanym z mapy w sposób aż nadto dosłowny. W miejscu, gdzie jeszcze 46 lat temu był Stanisławów, teraz figuruje Iwano-Frankiwsk, miasto poety Jurija Andruchowycza.

Do zeszłego czwartku, kiedy dostał literackiego Nobla, Jean Marie Gustave Le Clezio był pisarzem niemal anonimowym. Nawet w rodzimej Francji trudno byłoby go uznać za gwiazdę pierwszej wielkości, bo największe sukcesy odnosił w latach 60. i 70. W Polsce ukazały się do tej pory jego trzy książki, ostatnia z nich "Ontisza" w 1991 roku. Teraz do księgarń trafia "Urania" opublikowana we Francji przed trzema laty - czytamy w piątkowym dodatku DZIENNIKA.

O wolności, Lizbonie, poszukiwaniu własnej tożsamości i spotkaniu filozofii oraz literatury opowiada przy okazji polskiej edycji swojej książki "Nocny pociąg do Lizbony" Pascal Mercier, szwajcarski prozaik, a zarazem filozof znany lepiej jako Peter Bieri.

Odrabiania popkulturowych zaległości ciąg dalszy. Pół wieku z hakiem po francuskiej premierze trafił do nas komiks "Janko Pistolet" o przygodach niewydarzonych korsarzy z Nantes. O dziwo, rzecz wcale się nie zestarzała - idealnie nadaje się na prezent dla chłopców w wieku od lat siedmiu do stu.

Rośnie gorączka przed ogłoszeniem nazwiska laureata literackiego Nobla. Sekretarz Akademii, przyznającej nagrody, lekceważąco wypowiedział się o amerykańskich pisarzach. W Stanach Zjednoczonych zapanowało oburzenie, a bukmacherzy zacierają ręce, bo zgłasza się do nich coraz więcej chętnych do obstawiania zwycięzcy.

Uznawana za najbardziej prestiżową w Polsce nagroda literacka powędrowała w tym roku do Olgi Tokarczuk. Jury przyznało pisarce statuetkę Nike za powieść zatytułowaną "Bieguni". W finale znalazło się siedem książek.

„Łaskawe” imponują ogromem wiedzy i sprawnością narracji, ale zamiast jakichkolwiek emocji wywołują obojętność. Nie robią wrażenia ani maskary, ani obsceniczne fantazje bohatera. To za sprawą po pierwsze nieprawdopodobnego bohatera, który przez tysiąc stron się w ogóle nie zmienia. I po drugie: nuży nadmiar atrakcji, które starczyłyby na trzy inne powieści. W rezultacie powstała książka, która nie wnosi nic nowego ani do badań nad Zagładą, ani do literatury na ten temat.

„Pegaz dęba” na pierwszy rzut oka jest niczym więcej niż kolekcją rymowanych dziwolągów, które wpadły w ręce Juliana Tuwima. Drugi i trzeci rzut przekonują jednak, że mamy do czynienia z czymś znacznie poważniejszym. Ta książka to wehikuł czasu, który przenosi czytelnika do epoki, w której poezja nie była jedynie przyczyną szkolnej udręki, lecz źródłem rozrywki dla każdego, kto potrafił utrzymać pióro w dłoni.

Awantura trwa już od dobrych dwu lat, gdy trzydziestodziewięcioletni Jonathan Littell, Amerykanin piszący po francusku, dostał Goncourtów za "Łaskawe" - relację nazisty z frontu wschodniego. Prasa europejska się podzieliła: dla jednych to największe dzieło XXI wieku na miarę Tołstoja, dla innych - kicz, pornografia, tani horror - czytamy w piątkowym dodatku DZIENNIKA.

Claudio Magris, Haruki Murakami, Herta Müller, Adonis i odwieczny pretendent Tomas Tranströmer - te nazwiska najczęściej pojawiają się na nieformalnej giełdzie kandydatów do najbardziej cenionej nagrody dla ludzi pióra. Zgodnie z ponad stuletnią tradycją w jeden z październikowych czwartków Szwedzka Akademia w Sztokholmie ogłosi nazwisko laureata literackiego Nobla 2008.

Co kryją archiwa nieżyjących polskich pisarzy? Przynajmniej dwie książki, które będą literacką sensacją.

Debiutancka powieść Mohammeda Mrabeta jest jak amerykański garnitur uszyty z afrykańskiej wełny - choć czujemy w niej powiew egzotyki, krój zdradza zbyt dużą dbałość o zachodni szyk.

Nadżib Mahfuz to chyba najbardziej niedoceniony w Polsce literacki noblista. Znakomita „Rozmowa nad Nilem” ma szansę zmienić tę sytuację dokładnie w 20 lat po przyznaniu pisarzowi prestiżowego lauru.

Wydawało się, że Stephen King na dobre stracił już miano najwybitniejszego autora powieści grozy. Jednak jego najnowsza książka „Ręka mistrza” zwiastuje powrót pisarza do wysokiej formy.

Mistrzowska satyra, a jednocześnie anarchistyczna deklaracja braku zainteresowania blichtrem tego świata. „Zagubiony kosmonauta” Daniela Kaldera zaprowadzi was na prawdziwy kraniec Europy. Dalej nie ma już nic.

Stare nagrania, na których Agatha Christie opowiada między innymi o znanej z jej książek postaci panny Marple, znalazł jej wnuk. Na taśmach jest także zapis podróży na Bliski Wchód i opis miesiąca miodowego królowej powieści kryminału i jej drugiego męża Maxa Mallowana.

Orhan Pamuk ma dopiero 56 lat, a już ciągnie go w kierunku autobiografii. Książka "Stambuł. Wspomnienia i miasto", w którym noblista z 2006 roku opowiada o rodzinnym mieście i swoim dzieciństwie, właśnie trafiła do naszych księgarń. Niektórzy krytycy porównują ją do "Buddenbrooków" Tomasza Manna.

DZIENNIK publikuje fragmenty książki "Święty terror" Terry'ego Eagletona, która analizuje intencje zamachowców-samobójców na przykładzie terrorystów atakujących 11 września 2001 Amerykę. Angielski filozof i kulturoznawca pisze: "Zamachowiec-samobójca przekracza swój los, dobrowolnie mu się poddając, a tym samym staje się jednocześnie zwycięzcą i ofiarą. Zamach bombowy to skrajna forma biernej agresji. To zemsta i upokorzenie połączone w jednym akcie".

"Les Bienveillantes" ("Łaskawe") - jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek opublikowanych ostatnio w Europie, w Polsce ukaże się w przyszłym miesiącu. Przedstawia ludobójcze poczynania nazistów podczas II wojny światowej z punktu widzenia oficera SS - pisze DZIENNIK.